anelisowo

Hej!:) Wycieczkę do Krakowa przeżyłam :) Nie pokażę Wam jednak żadnych zdjęć, ani nie opowiem nic ciekawego, ponieważ jedynie co udało mi się zwiedzić to akademiki Politechniki Krakowskiej, zjeść zacnego burgera z gruszką, którego polecam, chociaż którym ubrudziłabym cały samochód i wszystkie warstwy ubrań jakie miałam na sobie :) Na trasie do Krakowa z północnej Polski można zobaczyć góry, według mojego brata - Tatry - ja nie jestem pewna i nie powiem na sto procent :D Ale przecież nie będę Wam wrzucać zdjęć z autostrady ;) Tyle w temacie wycieczki ;)  To, co jeszcze udało się w tym tygodniu załatwić to wizyta w kościele w celu ustalenia godziny i daty ślubu. Uff. Udało się wreszcie po mojej kilkunastomiesięcznej walce ze sobą. Boję się księży w mojej parafii, bo miałam z nimi związane same złe wspomnienia. Nie, nie chodzi o żaden z modnych teraz tematów - nigdy się z przemocą od strony księży nie spotkałam. Jednak kościoła starałam się unikać, bo jako dziecko rodzi...

Pomału dociera do mnie coraz więcej rzeczy, wiecie? Mimo, że mam dużo wolnego czasu i wcale nie poświęcam go na myślenie. Ba, w większości czasu nie spędzam go nawet produktywnie. Mimo to, dociera do mnie, że: Jestem zwolniona nieodwołanie i bez powrotu. Byłam kilka razy u mnie w byłej pracy odwiedzić dziewczyny i za każdym razem czułam się jak u siebie. Ostatni raz byłam tam w piątek, bo zrobiłyśmy sobie małą imprezę, która skończyła się na niewiarygodnej wręcz ilości wypitego alkoholu ;) Ale dopiero po tym wszystkim dotarło do mnie, że to już nie jest moje miejsce i jestem w nim kimś obcym. Równocześnie dowiedziałam się, że koleżanki z pracy jednak nie właziły mi w tyłek, bo byłam kierowniczką tylko naprawdę mnie lubiły. Inaczej nie miałabym z nimi kontaktu do dziś. Dociera do mnie również to, że jestem, kuźwa, bezrobotna i nie mam dochodów. Co oznacza tyle, że o ile poprzedni miesiąc był w miarę sympatyczny bo miałam jeszcze ostatnią wypłatę, tak w tym miesiącu już nie wyda...

Hej! :) Dziękuję za wsparcie w poprzednim poście. Nawet nie wiecie jak bardzo mi to wszystko pomogło. Po pierwsze, wreszcie wyrzuciłam z siebie to, co czuję - nawet nie miałam z kim się podzielić tymi myślami. Po drugie, w Waszych komentarzach na szczęście nie było zdań typu: "skoro masz wątpliwości, powinniście się rozstać". Wyciągnęłam z Waszych rad mnóstwo wniosków, spośród których najważniejsze to: znaleźć swoją pasję, uwierzyć w siebie i realizować się. Słowem: chcąc naprawić świat trzeba zacząć od siebie ;) Pozostając w klimacie zwierzeniowo-pamiętnikowym chciałam Wam opowiedzieć, że tuż po tym jak opublikowałam poprzedni post i przeczytałam pierwsze budujące komentarze dostałam większej ochoty na życie. :) Na moje szczęście w weekend była cudowna pogoda, więc całe dnie spędzałam przede wszystkim na robieniu tego, co mi aktualnie pasowało. Jeździłam na rowerze, wylegiwałam się na słońcu słuchając muzyki i oglądałam seriale.  W piątek miałam jeszcze wieczore...

I wtedy przyszedł maj...  Chciałoby się optymistycznie zaśpiewać majową piosenkę, ale chociaż jest nadzieja, że pomału wszystko zacznie wracać do normalności to jednak dobrze zdajemy sobie sprawę z tego, że nigdy już nie będzie tak samo. W szczególności rozumieją mnie osoby, które tak jak ja, straciły pracę i zostały zmuszone do szukania nowej. Melduję: od przeszło miesiąca, nadal nie znalazłam pracy i nie dostałam ani jednego telefonu z zaproszeniem na rozmowę kwalifikacyjną. Z majowych nowości dodam, że zostałam zaproszona na sierpniowe wesele, oczywiście z zastrzeżeniem, że "wszystko się może zdarzyć ". Nim jednak post stanie się postem o cytowaniu piosenek, przejdę do sedna sprawy. W miesiącu maju udało mi się zużyć 8 produktów kosmetycznych pełnowymiarowych oraz jeden w miniwersji. Czyli jednak nie zeszłam w dół, jak mi się to początkowo wydawało :) Oto moje kosmetyczne recenzje: 1. Perfecta, profesjonalny zabieg głębokiego oczyszczania skóry, 3x10 ml, c...

Hej! Odkąd zaczęła się kwarantanna a z nią darmowy pakiet testowy HBO... przepadłam :D Nie sądziłam, że tak mnie zaabsorbuje oglądanie seriali. Chociaż... no dobra, kogo ja chcę oszukać :D Gdyby tylko od siedzenia przed TV dało się chudnąć to nie ruszałabym się z kanapy :D Oto seriale, które obejrzałam w przeciągu ostatniego miesiąca. :) 1. Teoria Wielkiego Podrywu Ten serial zaczęłam oglądać dawno dawno temu, gdy jeszcze nie odkryłam szerokiego znaczenia funkcji "smart" na moim tv i oglądałam seriale w laptopie. Na jednym z nielegalnych kanałów zaczęłam oglądać, z niechęcią właśnie ten serial. Dla mnie dobry serial to pięknie wystrojone kobiety i przystojni faceci a tu... cóż. Dokładnie na odwrót :) Postanowiłam mimo to dać temu serialowi szansę i... no nie da się ukryć, że to jeden z najlepszych seriali komediowych jakie mogłabym wymienić na palcach jednej ręki. Chociaż nie od razu to absolutnie zakochałam się w totalnie aseksualnym Sheldonie :D Serial powo...

Dziewczyny jak widać, gdy nie mam konkretnego celu prowadzenia bloga to samo blogowanie idzie mi bardzo marnie. Z jednej strony nie chce mi się, z drugiej strony chce, ale dość już mojej starej śpiewki. Sporo już napisałam o moim być i nie być tutaj. Dzisiaj napiszę Wam o tym co robiłam, jak mnie nie było. Jak wiecie, w połowie marca dostałam wypowiedzenie pracy. Pracowałam do końca marca i tyle z mojej kariery zawodowej. Tej pracy poświęciłam pięć i pół roku a na koniec w najgorszym możliwym czasie dostałam kopa w dupę. O ile początkowo nie czułam złości i nawet swoich szefów usprawiedliwiałam o tyle z czasem coraz bardziej dociera do mnie jak po świńsku się zachowali. Wysłałam multum CV, niemal codziennie śledzę ogłoszenia i wysyłam aplikacje. Bezskutecznie. Dostałam jedynie dwie odpowiedzi spośród których jedną było założenie konta w panelu ankietowym, w którym konto mam już od dawna. Drugą zaś było założenie kont bankowych z linków wysłanych mailem, za co od razu podziękow...

No i koronawirus zapukał do mojej wsi... Zaczynam się na poważnie martwić. Przeszłam już atak paniki kiedy wszystko się zaczynało a ja chodziłam jeszcze do pracy. Byłam przerażona i wcale nie bałam się o siebie a o bliskie mi osoby. Teraz widnieją nad nami mega czarne chmury, bo okazało się, że na mojej małej wsi są pierwsze przypadki zachorowań i chociaż ja z nikim nie miałam styczności, bo nie wychodzę praktycznie z domu to już moja mama i ojczym mieć taki kontakt mogli. Jeśli nie bezpośredni to pośredni. Zaczyna się kolejny miesiąc tego parszywego roku.  Szefowie mnie nie oszukali. W poniedziałek rano zadzwoniła moja, była już, szefowa z prośbą, żebym przyjechała, bo wszystko jest już dla mnie przyszykowane. Już na wejściu szef zapytał czy znalazłam pracę co większość osób, którym opowiadałam tą historię skwitowało prychnięciem lub sarkastycznym uśmiechem. Bo i cóż tu można dodać? Będę chciała wrócić do coachingu, ale nie mogę wybrać odpowiedniego momentu. Przez świ...