anelisowo

D ziś wychodzę do Was z propozycją książki, o której jest tak głośno, że chyba nie przesadzę jeśli napiszę, że tym razem liczę na dyskusję w komentarzach :) Wiem, że część z Was ( Emi, pozdrawiam!) tą książkę przeczytało, więc chętnie poznam Waszą opinię :) A oto moja. :) "Tak naprawdę mam na imię Katniss, ale kiedyś, gdy mu się przedstawiałam, mówiłam ledwie słyszalnym szeptem, i uznał, że nazywają mnie Kotna. Potem jakiś stuknięty ryś zaczął za mną łazić po całym lesie i przezwisko przylgnęło do mnie na dobre. W sumie rysiowi chodziło tylko o ochłapy mięsa, ale i tak musiałam go zabić, bo płoszył zwierzynę. Nawet żałowałam, bo przywykłam do jego towarzystwa, ale przynajmniej nieźle zarobiłam na futrze." Z aczęłam od charakterystyki głównej bohaterki, która jak widać jest z pewnością postacią niebanalną. Z jednej strony dziewczyna młoda, zaledwie szesnastoletnia, a zarazem biegająca po lasach i kłusująca. Jako mała dziewczynka utraciła ojca a jej matka wpadła w depres...

T ak naprawdę sama książka oprócz tego opisu jest dużo bardziej brutalna. Sama utrata wzroku to nic. Szpital psychiatryczny, w którym zostają zamknięci pierwsi internowani wkrótce spłonie, a ślepi wyjdą na ulice. Tylko jedna osoba widzi. Ale nikt nie o tym nie wie. W książce na pierwszy plan wysuwa się upodlenie i odczłowieczenie człowieka, zupełnie jak to miało miejsce w książkach pisanych na temat obozów koncentracyjnych.Znalazłam fragment, który dobrze to pokazuje, chociaż zapewniam, że w książce jest ich o wiele więcej.  K siążka przejmują grozą, chociaż sama technika pisania jak i styl pozostawiają sobie dużo do życzenia. Po pierwsze: nie ma dialogów. Jest równy tekst, a zdania wypowiadane przez bohaterów są od siebie jedynie oddzielone przecinkiem. Tak, jak na zdjęciu poniżej: C zasem autor od opowieści przechodzi tak jakby do charakterystyki epoki, bądź któregoś bohatera a czasem powieść przez ten brak dialogów staje się tak zagmatwana, że ciężko się p...